Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Contactformulier Vervolg excursies Gastenboek kennis maken met Gambia Beschrijving Kartong Beschrijving Independence day 

kennis maken met Gambia

Gambia,De officiele naam is, Republic of the Gambia, ligt op de uiterste westpunt van Afrika aan de Atlantische oceaan. Deze voormalige Britse kolonie werd zelfstandig in 1965 en is de kleinste zelfstandige staat in Afrika. Het land heeft een oppervlakte van 11.295 vierkante kilometer en is daarmee net iets groter dan de Nederlandse provincie's Noord-Braband en Gelderland samen. Het land is zo'n 320 km lang van oost naar west en tussen de 20 en 50 km breed en wordt aan drie kanten omsloten door Senegal.LandschapHet landschap is licht glooiend, het hoogste punt is 39 meter boven de zeespiegel en ligt aan de oostgrens met Senegal. nog platter dan Nederland dus. Het land wordt in de lengte doorsneden door de Rivier de Gambia. Deze rivier heeft een lengte van zo'n 480 km en mond uit in de oceaan, de rivier is het hele jaar goed bevaarbaar. De delta van de Gambia rivier is vrij moerassig met een mangrove begroeiing.Aan de kust liggen vele zandstranden. Het noorden van Gambia heeft een parklandsavannelandschap met lange grassen, grote struiken en wat bomen. Ten zuiden van de Gambia rivier begint de bossavanne, grasland met groepen bomen. KlimaatDe temperatuur in Gambia is tamelijk constant. Het hele jaar door varieert de temperatuur aan de kust van 25 to 30 graden celcius. Landinwaarts en op de noordoever van de rivier Gambia loopt het kwik soms aanmerkelijk hoger op. De regentijd loopt van half juni tot begin september en gaat gepaard met hevige buien die meestal in de namiddag en avond vallen en zetten stad en land onder water. Na korte tijd zijn de wegen echter weer begaanbaar zodat het land ook in de regentijd goed te bereizen is. Natuur en begroeingGambia ligt in de subtropen. Dat betekent dat er letterlijk van alles groeit en bloeit. Er is een grote verscheidenheid aan vegetatie. Palmbomen, kapokzijde- of katoenbomen en de opvallende baobab vindt u in het gehele land. Langs de rivier en haar zij-armen (bolongs) komen uitgestrekte mangrove-moerassen voor.Bij de lagere gewassen valt vooral het olifantsgras op. Verder vindt men vrijwel alle bekende bamboesoorten in Gambia. De loten ervan zijn een delicatesse voor vele diersoorten. Het bamboe zelf wordt, behalve als basismateriaal voor huizenbouw, ook gebruikt om er houtskool van te maken. Verder kent het land vele exotische bloemsoorten. Tot het begin van deze eeuw kwam het 'grote wild' nog in grote aantallen in Gambia voor. Overbejaging en het verdwijnen van de traditionele leefgebieden van het wild hebben ervoor gezorgd dat neushorens, giraffen en jachtluipaarden al lang niet meer in Gambia voorkomen. Gambia staat echter bekend om zijn grote verscheidenheid aan verschillende vogelsoorten (ongeveer 300) Gambia heeft één officieel nationaal park dat voor bezoekers geopend is: het 'Abuko Nature Reserve'. In dit beschermd natuurgebied, dat gelegen is tussen Serekunda en de luchthaven Yundum, kan je nog wel leeuwen en hyena's zien. Het park werd in 1968 gesticht, en is ongeveer 135 ha. groot. BevolkingGambia telde in juli 2000 ruim 1,3 miljoen inwoners. De bevolkingsdichtheid is ongeveer 120 inwoners per km2 en Gambia staat daarmee op de vierde plaats van dichtstbevolkte landen van Afrika. De meeste Gambianen wonen in de kuststreek, waar ook de grote steden liggen. De meeste inwoners heeft Serekunda, ongeveer 275.000; in de hoofdstad Banjul wonen ongeveer 42.000 mensen en is daarmee een van de kleinste hoofdsteden van Afrika. Omdat het op een eiland ligt kan Banjul eigenlijk niet veel groter worden en is dan ook qua inwoneraantal voorbijgestreefd door Serekunda. De derde stad van Gambia, Brikama, telt ongeveer 41.000 inwoners. De trek naar de steden is groot; in 1995 woonde 26% van de bevolking in steden. Het geboortecijfer ligt erg hoog; per 1000 inwoners worden er 43 kinderen geboren en vrouwen krijgen gemiddeld 5,7 kinderen in hun leven. De zuigelingensterfte is ook hoog; 80 van de 1000 kinderen sterft in het eerste levensjaar. De bevolkingsopbouw van Gambia is volstrekt niet te vergelijken met de West-Europese; kinderen en jongeren tot en met 14 jaar maken 45% van de bevolking uit. De gemiddelde levensverwachting is 53 jaar (vrouwen 55, mannen 51 jaar).De bevolking van Gambia is afkomstig van vele volkeren, ieder met hun eigen cultuur en taal. Deze stammen komen niet alleen in Gambia voor, maar in praktisch alle West-Afrikaanse landen. Er leven in Gambia ongeveer vijftien verschillende stammen die ca. 30 verschillende talen spreken.De belangrijkste stammen zijn: De Mandinka leven in Gambia, Senegal, Guinee, Guinee-Bissau, Mali en Nigeria. Het is de grootste bevolkingsgroep, ongeveer 42% van de bevolking.De Fula leiden een zwervend bestaan. Ze hebben een opvallend lichte huidskleur, zodat hun oorsprong zeer waarschijnlijk niet in Afrika ligt, maar dat ze afstammen van de Arabieren. Er worden binnen de Fula-stam negen sterk verschillende dialecten gesproken. Achttien procent van de Gambiaanse bevolking behoort tot de Fula.De Wolof hebben altijd in Afrika geleefd en kwamen uit het gebied van de Sahara. Het waren handelaren zodat het Wolof als taal altijd een belangrijke plaats heeft ingenomen. De meeste Wolof wonen op dit moment in Gambia en Senegal. Zestien procent van de Gambianen behoort tot de Wolof-stam.Van de Jola is historisch gezien weinig bekend. Toch wonen ze al heel lang langs vrijwel de gehele Atlantische kust van West-Afrika. Kenmerkend voor de Jola is de vorming van “clans”, families die zelfstandig binnen een stam gevestigd zijn. Tien procent van de Gambiaanse bevolking behoort tot de Jola-stam.Een kleine, maar belangrijke groep zijn ongeveer 1000 Libanezen die veel bakkerijen, restaurants en een belangrijk deel van de voedingsmiddelenimport in handen hebben. Voorts leven er nog ongeveer 25.000 Senegalezen, voornamelijk als arbeidskrachten. Een aparte groep vormen de Aku, afstammelingen van teruggekeerde slaven en bevrijde slaven. De Aku zijn over het algemeen christenen en hebben vaak een Engelse achternaam.GodsdienstGambia is een grotendeels islamitisch land. Rond de 90% van de bevolking is islamiet. Ongeveer 10% van de bevolking behoort tot de rooms-katholieke of de anglicaanse kerk. Verder zijn er nog kleine groepjes methodisten en Zevendedagadventisten. Het animisme is als formeel geloof verdwenen. Het animisme is een oergeloof waarbij men gelooft dat alle aardse dingen zoals bomen, dieren of zelfs stenen, een eigen spirituele kracht bezitten. Toch leeft het nog in zekere mate voort, zelfs onder de moslims en de christenen. Ook bijgeloof speelt nog een rol.Omdat volgens de islam mannen maximaal vier vrouwen mogen hebben, komt met name in het binnenland polygamie nog regelmatig voor. In de steden is dit veel en veel minder het geval.StaatsinrichtingGambia is sinds 26 april 1970 een republiek met als staatshoofd een president die tevens regeringsleider is. Gambia kent één kamer (National Assembly) met 45 leden die voor vijf jaar door het volk gekozen worden. Dat zijn er evenveel als er administratieve gebieden (45) zijn. De National Assembly wordt verder uitgebreid met acht leden die geen stemrecht hebben: de minister van justitie, een voorzitter, een plaatsvervangend voorzitter en vijf plaatsvervangende leden. Ook zitten er nog vijf districtshoofden (Chiefs) in de National Assembly. In 1964 werden er voor de eerste keer algemene verkiezingen gehouden. De verkiezingen worden net als in Engeland volgens eens districtenstelsel gehouden. Gambia is bestuurlijk ingedeeld in zes “divisions” (provincies). Deze zijn weer onderverdeeld in 45 districten.

Meer infotmatie